Broeders

We zullen pas broederlijk delen
als we in staat zijn broederlijk te leven

Je bent mijn broeder niet
als je alleen maar je overvloed geeft
en ik nergens je hart voel kloppen,
als ik in je gave geen vriendschap vind.

Je bent mijn broeder niet
als je van mij niets verwacht
en ik je niets geven mag.

Je bent mijn broeder niet
Als je denkt
dat ik arm ben,
omdat ik dingen niet heb die jij hebt.
Als je denkt
dat ik lui ben,
omdat ik jouw tempo niet volg.
Als je denkt
dat ik gekluisterd lig,
omdat jij je eigen ketens niet ziet.

Als je denkt
dat ik onderontwikkeld ben,
omdat ik jouw diploma’s niet heb.
Je kunt alleen mijn broeder zijn,
als ik je vader, je moeder, je kind, je broer
en je zuster mag zijn.
Als ik je familie mag zijn!

Herkomst mij onbekend

1993-01: Stop Aids, Blijf Trouw!

Deze titel kreeg ik onder ogen in het blad 'Schreeuw om het Leven' dat ik in handen kreeg. Het verwoort aardig de tegen­strijdigheid die tegenwoordig in de maatschappij heerst. Er wordt hevig campagne gevoerd tegen aids. Dit wordt vooral gedaan door reclame te maken voor veilige sex. In feite bevordert deze reclame wel de visie voor Vrije veilige sex. Of wel, ordinair gezegd: "Ga vooral met diegene naar bed die je begeert, maar doe het dan wel veilig".
Aids (en andere sexueel overdraagbare aandoeningen) preventie staat bovenaan, in een maatschappij waarin de het aantal echtscheidingen het aantal huwelijk-afsluitingen dreigt te overschaduwen, waarin samenwonen een logisch gevolg op het aantal echtscheigingen is en waarin vrije sex gepropageerd wordt.

Genesis blijft ook in deze tijd een inspirerend boek. Vooral de tekst die gaat over de Huwelijks-inzetting door God houdt mij bezig: 'Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en zij zullen tot één vlees zijn. (Gen. 2: 24)'
Blijkbaar is dit voor God de definitie van een huwelijk: Een man gaat zijn vrouw aanhangen, bij zijn vrouw wonen. En een uiterlijke kenmerk is dat zij tot een vlees zullen zijn. Dit laatste is een gave, een recht voor het huwelijk. Het bij elkaar wonen ook, maar de daaruit voortvloeiende verantwoorde­lijkheid voor elkaar is een plicht. Wanneer je de rechten van het huwelijk opneemt, neem je automatisch ook de plichten van het huwelijk op. Dus als je gemeenschap hebt met elkaar, neem je feitelijk ook de verantwoordelijkheid voor elkaar op. In feite zou je kunnen zeggen dat je dan, voor Gods ogen, ge­trouwd bent. Toen er nog geen burgelijke stand was en ook geen kerk is dit het voltrekken van het huwelijk: het opnemen van de rechten en de plichten.
Wij mensen moeten elkaar altijd met contracten ergens aanhou­den. Daarom leggen wij het huwelijk op papier vast, zodat we elkaar daaraan kunnen houden. Dit geeft dan juridische ver­plichtingen, wanneer dat huwelijk ontbonden zou worden.

Mensen gaan tegenwoordig daarom eerder samenwonen, omdat ze het huwelijk kunnen 'uitproberen', omdat ze geen geld hebben voor een bruiloft, of misschien om andere redenen. Wanneer het niet blijkt te werken, kunnen ze uit elkaar gaan zonder dat de een de ander op plichten kan wijzen, want die staan immers niet op papier. Men heeft toch niets getekend? Echter voor God zijn ze getrouwd op het moment dat ze de rechten en de plich­ten opnamen. Als ze uit elkaar gaan plegen ze voor God dus echtbreuk.

In 2 Tim. 3 zegt Paulus dat een ouderling of diaken een man van één vrouw moet zijn. Je zou vlug kunnen concluderen dat hij dan niet homosexueel mag zijn. Dit is een wat al te vlugge conclusie (hoewel niet direct verkeerd). Even later zegt Paulus namelijk dat de oudste zijn huis goed moet kunnen bestieren. Hoe kan hij anders de gemeente goed besturen? In het licht van het hier boven staande zou je kunnen een ouder­ling kunnen bedenken die netjes volgens de wet getrouwd is, maar zijn heil zoekt bij een tweede vrouw. Met die tweede vrouw is hij voor de wet dan niet getrouwd, maar vanwege de rechten die hij opneemt wel voor God. Zo iemand kan zijn verantwoordelijkheden niet dragen. Immers hij neemt rechten op bij twee vrouwen, terwijl hij bij maar een vrouw de plichten opneemt. Ook bedriegt hij een vrouw.

Het is al te makkelijk gezegd dat AIDS e.d. een straf van God is. Dit is denk ik ook niet zo. Toch is het natuurlijk niet voor niets dat God zo veel waarde hecht aan het huwelijk tussen man en vrouw. Hij waarschuwt niet voor niets tegen echtscheiding. Hij verafschuwt niet voor niets hoererij etc.

Net als dat Hij voorspelt had dat de mens zou sterven wanneer hij van de "boom van de kennis van Goed en Kwaad" zou eten, zo weet Hij als geen ander de gevolgen van andere zonden waar Hij voor waarschuwt.

Natuurlijk, het gaat wel eens mis bij een huwelijk. Een vrouw trouwt met een man die niet bij haar past, het huwelijk loopt stuk. Ook worden vrouwen tot gemeenschap gedwongen. We leven in een gebroken wereld. Het vraagstuk wordt daarom niet direct opgelost door je te houden aan de regels in de bijbel. Maar dit wordt nog minder opgelost door de vrij veilig campagnes.
De regels van de bijbel zijn om ons te binden, maar juist om te bevrijden. Om ons een hoop leed te besparen.

Laten we daarom genieten van de gaven van God zoals Hij ze ook bedoeld heeft.

Martien v.d. Akker.

PS. ook uit de oude doos, januari 1993

Goden

Er zijn vele mensen die God willen worden,
Nero, Napoleon, Stalin, Hitler.
Er is echter maar één God die mens is geworden.
(Herkomst mij onbekend)

1993-05: Met behoud van identiteit

Het wordt je wel eens gezegd: "Wat lijk jij op je vader." Of "je hebt de neus van je moeder". Er zijn trekken in je gezicht die je terug kunt vinden in de gezichten van je ouders. Naar mate je ouder wordt, verander je. Er zijn computerprogramma's, waar mee je een gezicht ouder kunt maken. Zo kun je er een foto van een kind in invoeren en kun je de computer laten berekenen hoe hij of zij er uitziet op 20 jarige leeftijd. Zo kun je steeds stappen verder in de tijd maken. Dit is erg handig bij het opsporen van kinderen of mensen die al heel lang vermist zijn. Het frappante is dat er toch trekken in je gezicht blijven en eigenschappen in je houding en karakter waaraan je kunt zien: "Dat is Kosse", "Dat is Simon". "Jij bent Tjerk en lijkt op je vader en moeder". "Jij bent een van den Akker" en "Dat is Nico".

God is zo creatief dat hij ieder individu, ieder schep­sel uniek heeft gemaakt. Iedereen heeft iets in zich dat hem of haar degene maakt die hij of zij is. God heeft beloofd dat Hij in jou een proces begint waarin Hij je verandert en vormt. Je gaat dan steeds meer de wereld zien met Zijn ogen. Je gaat meer en meer de dingen doen die Jezus ook deed. Het beeld van Hem gaat zich in jou vormen en je gaat meer en meer voldoen aan het ideaal beeld dat God van de mens heeft. Toch blijf je jezelf. En hoewel je meer en meer gaat zien dat je een kind van God bent, blijf je wie je bent. God heeft ons allemaal uniek gemaakt en kent ons allemaal bij naam, heeft onze namen in zijn handpalmen gegraveerd staan. Dit betekent dat Hij ons onmogelijk kan vergeten.

En dan ga je denken over de hemel. Hoe zou het daar zijn. Herken ik mijn ouders? Ben ik te herkennen. Wat voor lichaam krijg ik? Zal ik mijn vrienden kennen en ben ik dan nog steeds Martien van den Akker?

Volgens mij wel. Ik kan me niet voorstellen dat ik in de hemel niet meer ben wie ik ben. Dat ik andere mensen niet meer zou kennen. Immers, God gaat een relatie met ons aan, steekt tijd in ons om ons te leren, ons te ontplooien. Hij biedt ons de moge­lijk­heid om Hem te leren kennen. Hij gaat een relatie met ons persoonlijk aan. Zou Hij ons dan zo volslagen gaan veran­deren dat we niet meer zijn wie we zijn, zodat we niet meer de personen zijn waarmee Hij met zoveel geduld een relatie op bouwde? In dat geval kan Hij net zo goed de brandspuit op deze aarde zetten en alles opnieuw scheppen. Dat van die brandspuit heeft Hij natuurlijk in de tijd van Noach al eens gedaan, maar daar had hij erg veel spijt van, want hij houdt ontzettend veel van ons.

Hoewel we ons verdriet, de moeilijkheden, onze slechte eigen­schappen niet zullen hebben. Hoewel we ook goed kunnen omgaan met die mensen waarmee we nu moeite hebben en onze liefde niet selectief zullen verdelen. Hoewel ik me ook niet precies kan voorstellen hoe het zal zijn, zullen we iets in ons voorkomen, karakter houden dat ons van elkaar onderscheidt. We zullen onze eigen identiteit in een nieuw jasje behouden.
Kijk maar naar de verheerlijking van Jezus op de berg. (Luc 9: 28-36, Marc 9, Matt 17). Daar was Jezus met drie discipelen, Petrus, Johannes en Jacobus, de berg opgegaan om te bidden. Daar veranderde Jezus voor hun ogen. Zijn gezicht werd anders, en zijn kleding werd stralend wit. Petrus en de twee anderen vielen in slaap en toen ze wakker werden zagen ze Zijn heer­lijk­heid en de twee anderen die bij Jezus stonden. Petrus zei direct: "Laten we drie tenten opslaan, een voor U een voor Mozes en een voor Elia!". Hij vroeg niet wie die twee zijn, maar wist gelijk dat het de twee personen waren die toch eeuwen voor hem hebben geleefd. Ook vergiste hij zich niet in zijn Heer.

We zullen veranderen, ook in dit leven al. Mensen zullen in ons iets van de toekomstige wereld zien, iets van Jezus. We zullen veranderen en toch blijven wie we zijn. We zullen mooier, fijner, liefdevoller etc. worden. Anders en toch hetzelfde.

Darell Mansfield heeft een lied waarin hij zingt dat hij er naar uitkijkt om aan de tafel van de Heer te zitten, waaraan hij allemaal bekende mensen zal ontmoeten. Moeder Eva, broer Abel, Mozes, Elia en alle anderen. Ik kijk er ook best naar uit. Samen met vrienden muziek maken. Ik heb al een aantal afspra­ken om een band op te richten. Prachtig gewoon. Samen met Asaf en zijn vrienden muziek maken om God te prijzen. Kun je iets mooiers bedenken? En dan Mozes of Nehemia eens opzoe­ken. Ook hoop ik jou er te ontmoeten, hoewel ik je ook natuur­lijk ook nu graag tegen­kom.

Tot ziens,
Martien v.d. Akker.
PS. Ik vond dit in mijn oude doos, geschreven in mei 1993.

e-sword: mijn electronisch zwaard

Al een aantal jaren geleden attendeerde mijn vriend Wim me op dit prachtige pakket: e-sword.
Je kunt het downloaden van: http://www.e-sword.net/downloads.html. Het is werkelijk een geweldig mooi pakket met enorm veel add-ons die je er bij kan installeren. Heel veel vertalingen, bijbel commentaren etc. Het ziet er daarbij nog eens heel strak uit en heeft van zichzelf ook heel veel functionaliteit. Ik ga ze allemaal niet benoemen, vind het zelf maar uit. Voor mij is het vooral handig omdat je er verschillende griekse taal-modules aan kunt toevoegen o.a. met Strong's codering. Strong is een module die elk woord geindexeerd heeft naar de grondtekst toe. Dus dan kun je meteen zien wat het woord in de grondtekst is en wat het betekent. Het zelfde is er ook voor het oude testament.

Eigenlijk heet het pakket voor mij 3 nadelen of aandachtspunten:

• Het is Engels-talig: voor mij niet zo'n probleem maar voor veel van mijn vrienden en familie mogelijk wel;
• De enige beschikbare Nederlandse vertaling is de statenvertaling: voor mij ook niet zo'n heel groot probleem, maar wel als ik een tekst wil zoeken. Dan verwijs ik je toch maar naar een site als: http://www.biblija.net/biblija.cgi?Bible=Bible&l=nl.
• Het is een windows pakket.

Dat laatste is voor mij wel een probleem: want ik ben nu inmiddels meer dan een half jaar vrij definitief over op Linux. Eerst heb ik Ubuntu Linux 7.10 Gutsy Gibbon geprobeerd. Echt een heel fijne distributie. Vooral voor beginnende Linux gebruikers en ik denk eigenlijk dat het een systeem is dat veel beter geschikt is voor de beginnende computer gebruiker in het algemeen dan Windows. Het is niet alleen veiliger en betrouwbaarder, maar de windows-manager van Ubuntu (Gnome) is veel eenvoudiger in gebruik dan Windows. Nu gebruik ik OpenSuse 10.3 al weer een tijdje in de 64 bits uitvoering met KDE als window-manager. Dat sluit wat beter bij mij aan. Hoewel ik ook nog Windows XP als dual boot systeem heb, gebruik ik het bijna niet meer.

In elk geval, e-sword werkt dus niet zonder meer onder Linux. Maar Linux heeft een Windows-emulator: Wine. Ik had e-sword al eens geprobeerd onder wine te installeren, maar dat werkte niet goed: het starte wel op maar de tekst in het hoofdscherm werd niet getoond. Vervelend, want daar gaat het nu net om.

Met de handleiding op: http://ubuntuforums.org/showthread.php?t=404042 (een andere reden voor Ubuntu: hele goede forums) is het wel gelukt. Weer een reden om windows te gebruiken weg gewerkt. Wellicht dat de tips in die handleiding ook voor andere pakketten werkt.

Oude wijn in nieuwe zakken

Al jaren schrijf ik artikelen in ons kerkblad. In het begin vooral gemeente georienteerd en later kregen ze meer een theologisch tintje. Daaraan kun je merken dat ik veranderd ben en vooral ook een andere (een minder traditionele) theologische invalshoek heb gekregen. Welke dat is? Ik ga je het nu (nog) niet verklappen. Probeer dat zelf maar te ontdekken. Maar het heeft wel te maken met mijn artikel over Tradities.

In elk geval: alleen mijn mede gemeenteleden lazen deze artikelen. En velen misschien niet eens of ze lazen omdat ik toevallig grappig kan schrijven. Soms kreeg ik wel eens de behoefte om iets te schrijven wat volslagen onzin is of gewoon aantoonbaar niet waar. Iets waar ik het zelf ook absoluut niet eens ben, gewoon om een discussie te krijgen. Om echt inhoudelijk in gesprek te gaan. Inhoudelijke reacties mis ik wel eens. Want wat ik echt geloof is (volgens mij) volslagen in lijn met de bijbel maar minder in lijn met de gevestigde traditionele/gereormeerde theologie. Lees bijvoorbeeld mijn artikel over straf maar eens.

Het leek me in elk geval goed om mijn artikelen hier te herpubliceren. Om daarmee ook voor me zelf weer wat ritme en herbezinning te krijgen in mijn productie.

Van harte beveel ik ook graag de blogs van mijn vriend Wim Hoogendijk en Andre Piet (die ken ik persoonlijk niet): aan.

Groet,
Martien

Tradities: wie heeft het laatste woord?

Mijn collega’s zien mij waarschijnlijk als een conservatist, kan ik me voorstellen. Ik houd er niet erg liberale ideeën op na. Sex hoort wat mij betreft bij een vaste op het huwelijk gerichte relatie. Ik ben tegen abortus en euthenasie. Afgelopen week vernam ik dat in Frankrijk abortus tot in de 26^ste week toegestaan was en dat kinderen zo’n abortus nog wel eens overleven. Ik ben voor dienstplicht, sociaal of militair, ik ben zelf in dienst geweest, maar dan wel als er een zinnige invulling aan gegeven wordt. Allemaal redelijk conservatieve ideeën.

In mijn werk ben ik echter bepaald niet conservatief. Ik houd er niet van om op de automatische piloot dingen te doen. Ik houd niet van twee keer hetzelfde project en als ik opnieuw een vergelijkbaar probleem krijg, dan kijk ik weer met een vernieuwde blik naar, met de ervaring die ik vanuit het eerdere traject heb. Iets oplossen op een bepaalde manier omdat ik het de vorige keer ook zo gedaan heb is er bij mij niet bij, ook al was het succesvol. Iets doen omdat ik het altijd zo doe, vind ik zo’n slechte reden! De goede dingen neem ik over, maar ik evalueer wel wat ik er goed aan vond en wat ik dit keer anders en beter kan doen.

De kerk zit vol met traditie, net als de Joodse Cultuur. In de bijbel vind je ook verscheidene plaatsen instellingen van traditie en rituelen: feesten, offers, reinigings-rituelen naast geboden en verboden. Eeuw in eeuw uit werden door de Joden deze tradities in ere gehouden. En eeuw in eeuw uit houden wij in onze kerk ook zo onze rituelen en tradities in ere. Daar horen uiterlijke tradities bij, maar ook innerlijke. Tradities als dopen en belijdenis doen, zegenen aan het eind van de dienst, de manier waarop onze diensten worden ingevuld. Maar ook hoe we ons gedragen en wat we nu precies geloven.

Ik ben echt een “waarom”-mannetje. Waarom gaan de dingen zo als ze gaan? Waarom doe ik iets op een bepaalde manier? Hoe ga ik dit probleem oplossen en is dat handig? Of kan ik het niet handiger doen? Zelfs als in de bijbel staat wat ik wel of niet moet doen, vraag ik me af waarom. Omdat het in de bijbel staat? Omdat God het wil, omdat Hij het van mij vraagt? Ik wil niet arrogant overkomen of oneerbiedig. Maar ik denk dat God niet zomaar wat zegt. Ookal heeft hij Israël een aparte plaats gegeven in de wereldgeschiedenis, dan nog geeft Hij niet zomaar een paar wetten en regels waar ze zich aan moeten houden. Zelfs de reden dat Israël een heilig volk is en zich daarom moet afzonderen vind ik wat kortzichtig. Het blijkt dat veel, zoniet alle, geboden en verboden echt tot zegen zijn voor je leven. Er bestaat tegenwoordig zelfs een “Oude Testament”-dieet!

Tradities en rituelen hebben een oorsprong, maar ook een waarom. Ze zijn ingesteld bij een bepaalde gebeurtenis. Ze helpen je om die gebeurtenissen te herdenken. Ze helpen om vast te houden aan je geloof. Vaak zit er een reden achter die door het ritueel te herhalen je daar weer bewust van te worden. Het geeft daarom ook aan dat het belangrijk is om elke keer weer te bedenken: “waarom deden we dit ook al weer?”. Zodra je daar geen fatsoenlijk antwoord meer op kan geven, dan vervaagt de functie van de traditie of ritueel. Dan doe je het misschien nog omdat je er goed bij voelt. Ik heb wel eens mensen nogal verheerlijkt over hun (volwassen-)doopdienst horen praten. Het was een mooie, fijne, dienst, het voelde zo goed. Hartstikke mooi, denk ik dan met alle respect, maar waar deed je het nu eigenlijk voor?

Zelf denk ik dat als je niet goed meer weet waarom je iets doet, je moet overwegen er vanaf te zien. Een traditie in stand houden om de traditie heeft het risico tot wetticisme te leiden. Je doet dan iets omdat het zo hoort, maar je kunt niet meer uitleggen waarom het goed is om het te doen.

Ik heb bewondering voor tieners. Zij zitten in een levensfase waarin ze tegen allerlei heilige huisjes aanschoppen om te kijken of ze blijven staan. Wat is er waar van het geloof dat mijn ouders mij voor houden? Geloof ik dat wel en zo ja, waarom is het waar? Klopt het wel wat er in de bijbel staat? Wat vind ik er nu zelf van? Dat is belangrijk om het geloof eigen te maken. Volgens mij is het de enige manier om te komen van het geloof van je ouders, tot een eigen, persoonlijk en standvastig geloof en een eigen persoonlijke relatie met de Here God.

Maar eens houdt dat op. Dan lijkt het alsof we als vanzelfsprekend uit gaan van de dingen die ons geleerd zijn. En denken we niet meer na over het plan dat God met de mensheid heeft, wat Zijn wil en raadsbesluit zijn. Waarom niet? Kennen we Gods wil en bedoelingen omdat we dat overgeleverd hebben van overigens respectabele mensen die daarover meer dan 500 jaar geleden verstandige en misschien minder verstandige dingen hebben geschreven? Of kennen we God uit zijn Woord en Zijn eigen openbaring aan ons? De inzichten van de theologen van 500 tot 1000 jaar geleden kunnen gekleurd zijn door hun tijdsgeest. En daarom is het denk ik belangrijk om naar die redenaties te blijven kijken en die onbevangen tegen Gods Woord aan te houden. Wat zegt God nu werkelijk? En misschien kom je wel tot andere conclusies dan onze kerkelijke vaders.

Nu beweer ik niet dat je zomaar de kerkelijke traditie op de schop moet gooien. Ik roep ook niet op tot voortdurende twijfel. In de zomer van 2004 stonden we op een boeren camping en man wat een donkere lucht kwam daar aan. Beetje alsof we in de film “Indepance day” met Will Smith zaten. Dan ga je eens aan de scheerlijnen van je tent trekken en aan de tentpalen schudden. Staan ze wel stevig? Je komt dan tot de ontdekking dat je een tentpaal wat verder moet uitschuiven en dat een haring niet stevig staat. Die ruk je er uit en steek je een eindje verder weer in de grond. Om tot de ontdekking te komen dat je tent veel steviger staat en de storm kan weer staan.

Weten wat je gelooft en waarom je gelooft is het doel en het succes van de Alpha-cursussen. Laten we we daarom onbevangen naar God blijven luisteren. En God werkelijk laten spreken met zijn onveranderlijk Woord. Laat Hem het laaste woord hebben!

Groet,
Martien van den Akker